BBU (ang. battery backup unit) to bufor danych przechowujący niezapisane pliki w pamięci podręcznej. Przydatny w przypadku utraty zasilania. Pliki, które nie zostały jeszcze zapisane na dysku, są przechowywane w pamięci podręcznej przez czas określony w procesie konfiguracji (nawet do 72 godzin). BBU jest opcjonalnym akcesorium podłączanym do kontrolera RAID i jest ładowany przez podłączony zasilacz.BBU musi być naładowany przed wystąpieniem awarii.
BBU jest przydatny szczególnie w poniższych sytuacjach:
-podczas rozbudowy systemu,
-podczas awarii zasilacza,
-podczas długotrwałych przerw w dostawie prądu lub awarii generatora,
-podczas błędów popełnionych przez ludzi – przypadkowe odłączenie kabla, uszkodzenie zasilacza, itp.,
-podczas błędu systemu zabezpieczeń – np. gdy system przeciwpożarowy awaryjnie wyłącza dystrybucję prądu.
Kontrolery RAID z BBU są najczęściej stosowane jako uzupełnienie systemu redundantnych zasilaczy.
Rack - nazwa stosowana do urządzeń przemysłowych (np. serwerów,) wykonanych w postaci znormalizowanych modułów możliwych do montażu w odpowiednich dla danego standardu szafach i stojakach. Standardowa szerokość szyn mocujących ma 19". Wysokość urządzeń określana jest w jednostkach U. 1U = 4,445 cm lub 1 3/4". Serwery stelażowe (rack) umożliwiają bardzo wydajne zagospodarowanie przestrzeni (standardowa szafa o wysokości 42U może pomieścić 42 serwery 1U). Montaż urządzeń w szafach pozwala też na ich większą ochronę fizyczną czy wydajne chłodzenie.
Kontroler RAID to kontroler sterujący pracą dysków twardych, umożliwiający budowę macierzy RAID różnego typu, czyli macierzy połączonych ze sobą dysków twardych "widzianych" przez użytkownika systemu jako jeden "dysk".
Sieć pamięci masowej, rozwiązanie zapewniające dostęp do danych przechowywanych w pamięciach masowych przez system komputerowy. Infrastruktura SAN to macierze dyskowe lub biblioteki taśmowe, karty, przełączniki SAN. Pracują najczęściej w oparciu o protokół transportowy Fibre Chanel. Podstawowe sieci SAN to point-to-point, FC-AL., Fabric.
SAS – czyli Serial Attached SCSI jest komputerową magistralą służącą do przesyłania danych między komputerem, a urządzeniami do przechowywania danych, takimi jak: dyski twarde lub napędy taśmowe. SAS jest rozszerzeniem standardu SCSI i zastępuje go. W przeciwieństwie do poprzedniej technologii, SAS pozwala na przesyłanie danych od punktu do punktu – czyli każde kolejne urządzenie może być podłączone do poprzedniego, w przypadku SCSI każde musiało być równolegle podpięte do kontrolera. SAS posiada wsteczną kompatybilność i pozwala na podłączanie dysków SATA II.
SAS pozwala na przesyłanie danych z prędkością do 6 Gbit/s.
W porównaniu do starszego SCSI, SAS cechuje się:
- szeregowością (SCSI jest równoległe)
- możliwością podpięcia do 65 tysięcy urządzeń (z użyciem extenderów portów) podczas gdy SCSI ma limit 16 urządzeń na kanał
- SAS nie potrzebuje zaślepek na końcu kabla przesyłowego
- SAS jest szybszy
W porównaniu do SATA:
- SAS jest droższy i z tego powodu jest komunikowany jako rozwiązanie profesjonalne
- SAS jest Full-Duplex a SATA half-duplex
- SAS używa komend SCSI, które posiadają lepszą korekcję oraz raportowanie błędów niż SATA,
- SAS używa większego napięcia sygnałów komunikacyjnych, pozwala to na użycie dłuższych kabli sygnałowych (do 10 m) oraz urządzeń server backplane.
SATA – czyli Serial ATA. Jest to szeregowa magistrala komputerowa służąca do komunikacji pomiędzy hostem, a urządzeniami pamięci masowej: dyskami twardymi, napędami optycznymi i masowymi. SATA jest następcą równoległej magistrali ATA i zastępuję ją.
W porównaniu do starszej wersji SATA ma następujące zalety:
- zmniejszenie kosztu i wielkości kabli (z 80 żył do 7),
- szybszy przesył danych
- hot-swapping (możliwość podłączania i odłączania urządzeń podczas pracy komputera).
Prędkość przesyłu danych w przypadku wersji SATA trzeciej generacji wynosi 6 Gbit/s. Poprzednie wersje pozwalały na maksymalny transfer 1,5 Gbit/s - wersja 1.5 oraz 3 Gbit/s - wersja 2.0.
W - jednostka mocy czynnej (oznaczanej literą P) wyrażana w Watach [W].
