Zapotrzebowanie na moc obliczeniową, jest inne dla serwerów niż dla standardowych komputerów osobistych czy laptopów. Dlatego też procesory instalowane w tych urządzeniach różnią się znacznie między sobą. Dla serwerów przeznaczone są dedykowane jednostki obliczeniowe przystosowane do nieprzerwanej i maksymalnie bezawaryjnej pracy.
Największymi producentami procesorów na świecie są firmy AMD i Intel. Serwerowe jednostki obliczeniowe AMD nazywają się Opteron, a jednostki obliczeniowe firmy Intel noszą nazwę Xeon.
W przypadku procesorów przeznaczonych do użycia w serwerach wymagane jest, aby potrafiły one dokonywać złożonych obliczeń w sposób wielowątkowy, wykonując kilka operacji jednocześnie. Dodatkową cechą procesorów serwerowych, poza jakością oraz niezawodnością, jest ich zdolność do pracy w serwerach wieloprocesorowych. Kolejnym ważnym czynnikiem podczas wyboru procesora są również funkcje oszczędzające energię, która zużywana jest przez serwery w dużej ilości, ze względu na ich ciągłą pracę.
Rozwiązania firm AMD i Intel znacznie różnią się pod względem technologicznym. Najnowsze procesory Xeon oparte są na architekturze Westmere posiadają 6 rdzeni, podczas gdy procesory Opteron firmy AMD, produkowane w architekturze Magny-Cours, posiadają ich 12.
Dwa razy większa liczba fizycznych rdzeni w procesorach AMD oznacza, że w teorii posiadają znacznie większą moc obliczeniową. W praktyce jednak pojedyncze rdzenie w procesorach Intel są bardziej wydajne w porównaniu do rdzeni AMD, co częściowo zmniejsza przewagę Opteronów. To, który z procesorów lepiej spełni nasze oczekiwania w dużej mierze zależy od planowanego zastosowania. Niektóre aplikacje nie potrafią skorzystać z tak wielu jednostek obliczeniowych, jak oferuje rozwiązanie AMD, więc spora część procesora będzie się “nudzić”. Dla takich aplikacji ważniejsza jest moc obliczeniowa jednego rdzenia, dlatego w tym przypadku lepszy będzie procesor Intel Xeon. Jeśli jednak aplikacja potrafi wykorzystać wszystkie 12 rdzeni Opterona zysk wydajności będzie duży, zwłaszcza w przypadku obliczeń odbywających się równolegle.
Jakie zatem rozwiązanie wybrać? Odpowiemy na to pytanie, wskazując różne profile zastosowania.
Duża liczba rdzeni pomoże w renderowaniu skomplikowanych scen, z kolei wyższa moc obliczeniowa pojedynczego rdzenia w Xeonie spowoduje, że wstępne renderowanie czy modelowanie odbędzie się szybciej.
Jeśli chodzi o aplikacje oparte o bazy danych (OLTP lub ERP) to działają one szybciej na procesorach Xeon, co pokazują benchmarki przeprowadzane na SAP i Oracle.
Aplikacje eksplorujące dane (ang. data mining), preferują procesory wyposażone w dużą liczbę fizycznych (nie „logicznych”) rdzeni. W tym zastosowaniu Opteron jest wydajniejszy nawet o 20% od Xeon’a (i przy okazji tańszy).
W zastosowaniach HPC (high-performance computing) doskonale sprawdzają się procesory Opteron, gdyż w takim zastosowaniu nieduża różnica wydajności ma mniejsze znaczenie od znaczącej różnicy w cenie. Przy dużej ilości zainstalowanych w HPC procesorów różnica w koszcie może być niebagatelna.
Bardzo ważnym sposobem wykorzystania procesorów serwerowych jest wirtualizacja. Według
benchmarków Opteron 6174 jest o około 20% wolniejszy niż
Xeon 5670. W przypadku gdy serwer hostuje kilka rozbudowanych wirtualnych maszyn, różnica jest mniejsza, choć nadal na korzyść Xeona.
Pobór mocy jest porównywalny. Pewną przewagę w rozwiązaniu AMD może stanowić ilość pamięci RAM jaką można zainstalować wraz Opteronem – pozwala on na obsługę 24 slotów DIMM, podczas gdy w przypadku Xeona jest to „tylko” 18.
W przypadku wirtualizacji może to mieć duże znaczenie.
Podsumowując, zarówno Intel, jak i AMD oferują inne podejście do kwestii procesorów serwerowych. Ciągły proces rywalizacji między tymi firmami jest jednak korzystny dla klientów, ze względu na stały i szybki rozwój technologii wprowadzanych do oferowanych rozwiązań oraz dążenie do konkurencyjności cenowej.